ตอนที่ 162 กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน

เพียงพริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่ช่วงสิ้นปี ทุกตรอกซอกซอยในเมืองเยี่ยนเหมินต่างแขวนโคมแดงสว่างไสว ถนนหนทางคึกคักมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ

“พี่ชาย พวกเราต้องกลับผิงชางจริง ๆ หรือ ข้าไม่อยากกลับไปจวนอ๋องจวิ้นที่เงียบเหงาวังเวง ไร้ซึ่งกลิ่นอายผู้คนเช่นนั้นเลย!” ท่านหญิงจูอันยื่นปากมองพี่ชายตนเองพลางเอ่ยขึ้น นางอยากอยู่ผ่านพ้นเทศกาลปีใหม่ที่เมืองเยี่ยนเหมิน แม้จะมีเพียงตนเองกับพี่ชายสองคนคอยมองดูความคึกคักของผู้อื่นก็ยังดี

“บอกตั้งนานแล้วว่าให้เจ้าอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่ไม่ต้องกลับมา เจ้าก็ไม่ยอมฟัง” จวิ้นอ๋องน้อยมองดูน้องสาวพลางทอดถอนใจแล้วเอ่ยขึ้น