ตอนที่ 163 ไม่ได้บุตรชายจะเอาเหล่าจื่อ?

ในคืนส่งท้ายปี เสียงประทัดของทุกตรอกซอกซอยดังเปรี๊ยะปะระงม นี่นับเป็นครั้งแรกที่เหวินจิ่นเกอได้ผ่านพ้นเทศกาลปีใหม่นอกบ้าน ชั่วขณะนี้นางจึงคิดถึงท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านย่า รวมถึงพี่ชายและเหล่าน้องชายของนางอยู่บ้าง

“เป็นอะไรไปหรือ” เซี่ยหมิงหยวนเห็นเหวินจิ่นเกอมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยจึงเอ่ยถาม

“ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ เพียงแค่ทอดถอนใจว่าปีนี้ผ่านไปไวยิ่งนัก…” เหวินจิ่นเกอยิ้มบาง ๆ จากนั้นก็กล่าวต่อ

“วันนี้มีงานเลี้ยงครอบครัวคืนส่งท้ายปี ข้ายังต้องช่วยท่านแม่เตรียมการ เจ้าอย่าได้มาพัวพันกับข้าในวันนี้เชียวนะ!” เหวินจิ่นเกอดิ้นหลุดออกจากอ้อมอกของเซี่ยหมิงหยวน บุรุษผู้นี้ยิ่งนานวันยิ่งไร้ยางอาย สองสามวันมานี้ชอบพัวพันกับนางให้ทำโน่นทำนี่อยู่เรื่อย เช้าวันนี้เกือบจะลุกไม่ขึ้นจากเตียงเสียแล้ว

“ตอนนี้ยอมปล่อยเจ้าไปก่อน ตกกลางคืนค่อยพัวพันกับเจ้าใหม่…” เซี่ยหมิงหยวนแนบชิดข้างหูของเหวินจิ่นเกอแล้วเอ่ยขึ้น อดไม่ได้ที่จะแอบจุมพิตพวงแก้มของนางไปหนึ่งที