กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหลียนเสวี่ยอู้ถูกส่งตัวกลับถึงบ้าน ท่านเหลียนฟังคำพูดของอวิ๋นเซินจบก็หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย ทว่ายังจำต้องสั่งให้พ่อบ้านไปส่งอวิ๋นเซินกลับอย่างมีมารยาทและเกรงอกเกรงใจ
“ท่านพ่อ พวกนางรังแกคนเกินไปแล้วจริง ๆ ไม่ไว้หน้าท่านแม้แต่น้อย…” ท่าทีและคำพูดของเหลียนเสวี่ยอู้ยังไม่ทันสิ้นความ ก็ถูกท่านเหลียนตบหน้าฉาดใหญ่เข้าใส่
การตบหน้าที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้เหลียนเสวี่ยอู้ตั้งตัวไม่ทัน จนเกือบจะทรงกายไว้ไม่อยู่
“นายท่าน ท่านจะตีลูกได้อย่างไรกันเจ้าคะ ชัดเจนว่านี่เป็นตระกูลเซี่ยที่ดูแคลนพวกเรา ไฉนท่านจึงยังเอาความโกรธมาลงกับลูกสาวพวกเราอีกล่ะเจ้าคะ!” ฮูหยินเหลียนเห็นบุตรสาวถูกตีก็ปวดใจยิ่งนัก รีบดึงตัวลูกสาวไปปกป้องไว้ด้านหลังทันที