เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สำหรับเหวินจิ่นเกองานเลี้ยงแนะนำญาติยังนับว่าราบรื่นดี เมื่อสิ้นสุดงานเลี้ยงเซี่ยหมิงหยวนก็จูงมือเหวินจิ่นเกอเดินจากมา
“เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เจ้าก็มิได้บอกนี่ว่าที่บ้านเจ้ามีคนมากมายถึงเพียงนี้?” เหวินจิ่นเกอเอนกายพิงตั่งกุ้ยเฟย ชุนเหอบีบนวดไหล่ให้นาง ส่วนชุนจู๋ช่วยนวดขาสบายอารมณ์ยิ่งนัก
เมื่อมองกลับมาที่เซี่ยหมิงหยวนกลับยืนอยู่อย่างเดียวดายเพียงลำพัง พลางมองดูท่าทางเล็ก ๆ ของเหวินจิ่นเกอที่กำลังเสวยสุขอย่างยิ่ง ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบา ๆ
“วันธรรมดาก็มีแต่คนของจวนกั๋วกง ข้าเองก็มิรู้ว่าวันนี้แม้แต่สายรองก็ยังมาด้วย” เซี่ยหมิงหยวนโบกมือให้สาวใช้ทั้งสองออกไป
ชุนเหอกับชุนจู๋เหลือบมองเหวินจิ่นเกอแวบหนึ่ง
“พวกเจ้าออกไปเถิด! ตรงนี้มิต้องปรนนิบัติแล้ว!” หลังจากเหวินจิ่นเกอเอ่ยปาก ทั้งสองจึงล่าถอยออกไป