เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่าง นางคิดจะขยับตัวสักหน่อยกลับพบว่าใครบางคนกอดตนเองไว้แน่นเกินไป
“ตอนนี้ยังเช้าอยู่ เหตุใดไม่นอนต่ออีกสักประเดี๋ยวเล่า” เสียงของเซี่ยหมิงหยวนดังมาจากข้างลำคอของนาง
“เมื่อคืนเจ้าลำบากแล้ว ยังเจ็บอยู่หรือไม่” เสียงแหบต่ำของเซี่ยหมิงหยวนดังขึ้นอีกครา
เหวินจิ่นเกอพลันนึกถึงเรื่องของคนทั้งสองเมื่อคืนขึ้นมา ใบหน้าก็แดงซ่านขึ้นมาในชั่วพริบตาทันที
“ท่านอย่าพูดเลย ข้าไม่อยากนอนแล้ว อีกทั้งวันนี้ยังต้องไปคารวะด้วยน้ำชาผู้อาวุโสทุกท่าน จะไปสายไม่ได้…” เหวินจิ่นเกอผลักคนข้างกาย พยายามจะดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย
“ท่านรีบปล่อยข้าเถิด ด้านนอกฟ้าสว่างโร่แล้ว ท่านคงไม่อยากให้ข้าถูกคนสวมหมวกข้อหาไม่เคารพผู้อาวุโสตั้งแต่แต่งงานวันแรกหรอกกระมัง!” เหวินจิ่นเกอพลิกตัวหันหน้าเข้าหาเซี่ยหมิงหยวนแล้วเอ่ยอย่างตัดบท