กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 23 คุณจะใช้ชีวิตไปจนถึงอายุเก้าสิบเก้า
ภายในห้องอาหารชั้นหนึ่ง กลิ่นหอมของอาหารได้กระจายฟุ้งไปทั่วแล้ว
แม่หลิวกำลังวางฮะเกหนึ่งร้อน ๆ ไว้ตรงกลางโต๊ะอาหาร เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารพอร์ซเลนกระดูกสีขาวงาช้างประณีตและสะอาดสะอ้าน
เมื่อเห็นเสิ่นจือหลีและเสิ่นจืออวี๋เดินลงมาจากชั้นบนตามกันมา รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอทันที
“คุณหนูใหญ่ คุณชาย พวกคุณตื่นเช้ากันจังเลยค่ะ”
เสิ่นจือหลีขานรับส่งเดชก่อนจะดึงเก้าอี้ประจำตัวของเธอออกมานั่งลง
เธอเหลือบมองเสิ่นจือหลีที่ยังคงยืนอึ้งอยู่
“ยืนทำอะไรล่ะ นั่งสิ”
เสิ่นจืออวี๋เพิ่งดึงตัวเองออกจากความคิดของตนเอง แล้วดึงเก้าอี้ข้าง ๆ นั่งลง