ตอนที่ 24 งั้นฉันก็ล้อเล่นบ้างเป็นไงล่ะ

ตอนที่ 24 งั้นฉันก็ล้อเล่นบ้างเป็นไงล่ะ

บนรถ

เสิ่นจืออวี๋นั่งอยู่ด้านข้าง แอบชำเลืองมองผู้หญิงที่กำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือแวบหนึ่ง

เสิ่นจืออวี๋กำลังก้มหน้าอยู่ นิ้วเรียวยาวกวาดผ่านหน้าจอโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว สีหน้าจดจ่อ ราวกับในรถมีแค่เธอเพียงคนเดียว

เสี้ยวหน้าของเธองดงามราวกับความฝันในแสงยามเช้า ราวกับภาพสีน้ำมันคลาสสิก

เสิ่นจืออวี๋กลืนน้ำลายลงคอ

เขานึกถึงตอนอยู่ชั้นสามเมื่อเช้า ที่เธอไม่ได้เปิดโปงความอึดอัดที่เขาแอบเล่นกับแมว

ความเงียบนี้……สำหรับเขาแล้ว คือความหวังดีที่หาได้ยากยิ่ง

ดังนั้น เด็กหนุ่มจึงรวบรวมความกล้า ตัดสินใจพูดอะไรบางอย่างเพื่อทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนี้

“อึ่ม……ขอบคุณนะ”