กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 22 แมวตัวนี้ขี้เกียจเกินไปแล้ว
วิลล่าตระกูลเสิ่น
ไอละอองน้ำในห้องน้ำลอยอวล เคลือบกระจกบานใหญ่จนเกิดเป็นละอองหมอกบางชั้น
เสิ่นจือหลีห่อตัวด้วยผ้าขนหนูเดินออกมา เท้าเปล่าเหยียบลงบนพรมขนสัตว์นุ่มฟู หยดน้ำกลิ้งไหลลงตามเรียวขาลื่นเนียนของเธอ
เธอเปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหม ทิ้งตัวจมลงไปในฟูกนอนนุ่มฟู คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดเข้าแอปพลิเคชันสีเขียวที่คุ้นเคย
หน้าต่างสนทนายังคงมีข้อความสองข้อความเมื่อช่วงบ่ายค้างอยู่
【ของฉันเอาไปไว้ที่บ้านคุณแล้ว อยู่ที่มุมห้องนั่งเล่นใกล้หน้าต่าง】
ใต้ประโยคที่เธอส่งไปนั้น มีตัวอักษรตัวหนึ่งนอนอยู่อย่างโดดเดี่ยว
【อืม】
เสิ่นจือหลีจ้องมองตัวอักษร “อืม” นั้นอย่างใช้ความคิด