กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 21 เขาไม่เชื่อว่าเธอจะมาตลอด
ในจังหวะนั้นเอง เสิ่นจืออวี๋ที่นั่งเงียบเชียบอยู่ในมุมห้องมาโดยตลอดก็ลุกขึ้นยืนพรวดขึ้นมา
เขากอดหมอนอิงเอาไว้ ในหัวข้ออยู่บนโซฟามาตั้งนานสองนาน ในที่สุดก็ขบคิดแผนการที่เขาคิดว่ารอบคอบที่สุดออกมาได้
“พ่อ วันเสาร์ให้ผมไปแทนดีกว่า”
“แกต้องไปอยู่แล้วต่างหาก!”
เสิ่นอิ่นลั่วคำรามลั่น ขัดคำพูดของเสิ่นจืออวี๋จนกลับลงคอไปทันที
เสิ่นจืออวี๋: “……”
เสิ่นจือหลี: “……”
มุมปากของเสิ่นจือหลีกระตุกวูบ หันไปมองเสิ่นจืออวี๋ที่ทำหน้าเหวออยู่ทางฝั่งโซฟา
ไอ้บื้อนี่สมองกลับหรือไง อยู่ๆ ก็พูดประโยคแบบนี้ออกมา เป็นตัวตลกมาช่วยผ่อนคลายบรรยากาศงั้นเหรอ