กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หนูสีเทาตัวที่อยู่หน้าสุดถีบขาหลัง พุ่งปราดออกไปดั่งลูกศร
ตัวอื่นๆ รีบพุ่งตามไปติดๆ แนบชิดติดพื้นวิ่งไปจนถึงข้างเท้าของหลี่ซื่อ อ้าฟันแหลมคม กัดขากางเกงของเขาไว้อย่างดุเดือด
"แควก! แควก!"
เสียงผ้าหนาถูกฉีกขาดดังกังวานและถี่รัว
มือของหลี่ซื่ออยู่ห่างจากแขนของอันอันเพียงครึ่งชุ่น ตรงข้อเท้าพลันรู้สึกคันคะเยอแปลบปลาบ เขายังไม่ทันได้รู้ตัว หนูสีเทาตัวหนึ่งก็ปีนตามขากางเกงขึ้นไปสูงถึงระดับหัวเข่าแล้ว กรงเล็บแหลมคมเกี่ยวเนื้อผ้าไว้ ก้มหัวลงก็กัดเข้าให้อีกหนึ่งคำ
"ตัวอะไรวะ?"
เขาก้มหน้าลงมอง ประสานสายตาเข้ากับดวงตากลมเล็กเหมือนเม็ดถั่วดำคู่หนึ่งพอดิบพอดี
แก้มของหนูสีเทาพองป่อง ในปากยังคาบเศษเส้นด้ายที่กัดขาดออกมาเป็นกระจุก
สีหน้าของหลี่ซื่อเปลี่ยนไปทันที
"หะ... หนู!"