เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 ผู้ฆ่าคน ย่อมถูกคนฆ่า
บ่าวพานางมายังห้องพักอันอบอุ่นกว้างขวางห้องหนึ่ง เตาใต้พื้นห้องสุมไฟไว้แรงมาก ภายในจึงไม่หนาวเลยแม้แต่น้อย
ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน
เมื่อเห็นหมิงหลานรั่วเข้ามา เขาก็วางถ้วยชาในมือลง สายตาหื่นกระหายไล่มองจากใบหน้าของนางลงไปยังเอวคอดบาง
จากนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “อ้าว นี่หลานรั่วน้อยมิใช่หรือ? ไม่ได้พบกันหลายปี ยิ่งงดงามมีเสน่ห์ขึ้นมากทีเดียว รีบมาหาน้าตรงนี้สิ ให้น้าได้มองเจ้าชัด ๆ หน่อย”
ชุนเหอขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ ก้าวขึ้นมาบังหมิงหลานรั่วไว้ ไม่ให้เขามองนางด้วยสายตาน่าขยะแขยงเช่นนั้น
นายท่านใหญ่สกุลฉินกล่าวเสียงเย็นอย่างไม่พอใจว่า “เจ้าเป็นใครถึงกล้ามาขวางไม่ให้ข้าพูดกับหลานสาว?!”
หมิงหลานรั่วตบไหล่ชุนเหอเบา ๆ เป็นเชิงให้นางหลีกทาง
ชุนเหอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยอมหลีกทางให้แต่โดยดี