เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ไม่สิ เจ้าตัวโง่นี่ของข้ายังมีทางรอด!
อามาผู้นั้นอดสงสัยไม่ได้ “ท่านเพียงจะหลอกให้นางไปเท่านั้น เหตุใดจึงต้องเอาตราประทับส่วนตัวของท่านออกมาด้วย หากบังเอิญไปตกอยู่ในมือผู้อื่น ก็ขนคลังเงินและไร่นาของจวนเราได้จนหมดเกลี้ยง”
ฉินซื่อพิงพนักเก้าอี้ พลางเอ่ยเบา ๆ “ถ้าไม่ทำเช่นนี้ หลานรั่วก็ไม่ยอมติดกับ ต้องมีเหยื่อที่พอเพียงเสียก่อน เหยื่อจึงจะกระโจนลงหลุมเอง”
อามาพยักหน้า “ในเมื่อฮูหยินตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ก็เป็นความเด็ดขาดกล้าเหี้ยมจริง ๆ”
ใบหน้าอ่อนหวานที่ทะนุถนอมรักษาไว้อย่างดีของฉินซื่อพลันเย็นชาลง “ข้าเป็นทั้งภรรยาที่ดีและแม่ที่ดีมากว่าสิบปีแล้ว แต่บัดนี้ลูกสาวของข้ากลับไม่ได้ดีสักอย่าง…”
นางตวัดจดหมายฉบับหนึ่งจากในแขนเสื้อลงบนโต๊ะ น้ำเสียงเยาะตัวเองปนเศร้า “สามีที่รักของข้า ครองเรือนกันมากว่าสิบปี จดหมายที่ส่งมาจากแดนไกลพันลี้ของเขา นอกจากถามไถ่เป็นห่วงลูกสาวคนโตที่ทำให้เขาหมดหน้าหมดตาแล้ว ก็ล้วนแต่กำชับว่าข้าอย่าไปยุ่งกับเยว่หยิง ให้มันสำนึกผิดและทบทวนตัวเองให้ดีเสีย!”