เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 ฉินซื่อผู้เหี้ยมอำมหิต
"ชายผู้นี้ฝีเท้าโลเลเบาหวิว ดูเผิน ๆ ก็เป็นบัณฑิตอ่อนแอที่ไม่รู้วิชา แต่รูปร่างของเขากลับได้สัดส่วนและกระชับเกินไป ไม่เหมือนคนที่ไม่เคยฝึกฝนร่างกาย เช่นนั้นฝีเท้าของเขาก็ไม่ควรโลเลเช่นนี้"
ชุนเหอวิเคราะห์จุดขัดแย้งในตัวอินซูเซิงอย่างละเอียดถี่ถ้วน
หมิงหลานรั่วชะงักไปครู่หนึ่ง มองตามทิศทางที่อินซูเซิงจากไปด้วยท่าทีครุ่นคิด
ชุนเหอเป็นนักยุทธ์ นางถูกคัดเลือกจากคนนับพันนับหมื่นในจวนแม่ทัพเซียวเมื่อครั้งนั้นเพราะมีกระดูกและพรสวรรค์ดีเลิศ ถูกฝึกฝนมาจนเติบโต สายตาการมองคนย่อมต่างจากคนธรรมดาอย่างนาง
นางเชื่อในการตัดสินของชุนเหอ
หมิงหลานรั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย "แม้จวนจิ้งหวังจะล่มสลายสิ้นแล้ว แต่การระวังคนก็ขาดไม่ได้ จับตาพวกเขากับอาจารย์อู๋หมิงให้แน่น หากมีสิ่งผิดปกติให้มารายงานทันที"
ชุนเหอเอ่ยเตือน "คุณหนูใหญ่ ฮ่องเต้หมิงตี้ในตอนนี้ได้ราชสมบัติมาโดยไม่ชอบ เป็นคนขี้ระแวง ลงมือโหดเหี้ยม หากข่าวลือว่าจวนเราซ่อนพวกกบฏที่เหลือรอดแพร่ออกไป เกรงว่าจะเป็นภัยลามถึงเก้าชั่วโคตร"
หมิงหลานรั่วกล่าวเรียบ ๆ "ข้าจะไตร่ตรองให้ดี"
ในชาติก่อน ช่วงเวลาเดียวกันนี้ ไทเฮาถูกนางวางยาแล้วโรคเก่ากำเริบจนสิ้นพระชนม์ ส่วนหมิงตี้ก็ "สวรรคต" อย่างรวดเร็ว ฉินหวังกับไท่จื่อต่อสู้กันถึงขีดสุด ฉินหวังร่วมมือกับขุนพลชายแดนบีบราชบัลลังก์