กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 เขาครอบครองนางอย่างไร้ยางอายอีกครั้ง
ม่านประตูห้องครัวพลันถูกเปิดออก
เงาร่างบางผอมเย็นชาผืนหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู ฤดูใบไม้ผลิยังหนาวเหน็บ ลมหนาวสายหนึ่งพัดผ่านชุดยาวของเขาเข้ามา
หมิงหลานรั่วสะดุ้งวาบ มองเงามืดของเขาที่แทบกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับความมืดแห่งราตรี
เขายืนย้อนแสง นางมองใบหน้าเขาไม่ชัด แต่สัญชาตญาณกลับรับรู้ถึงอันตราย
“อินซูเซิง... ท่านสบายดีหรือ?” นางสะกิดไส้ตะเกียงให้สว่างขึ้นเล็กน้อย ลองเชิงอย่างไม่แสดงสีหน้า
ผ่านไปครู่หนึ่ง อินซูเซิงก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว แสงสลัวเหลืองอำพันตกลงบนใบหน้าเขา เปล่งกลิ่นอายลึกลับหยั่งไม่ถึง