เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 ขันทีก็เป็นได้แค่คนที่ทำอะไรไม่ได้
จากหลังฉากกั้น มีเสียงของอินซูเซิงที่ฟังดูผิดหวังและหม่นหมองดังมา “ข้ารู้ตัวว่าตัวเองไร้ความสามารถ แต่ก่อนถ้าไม่จนมุมจริง ๆ ก็คงไม่เลือกตัดกายเข้าวังเป็นขันที ที่ผ่านมาถือว่าอ่านหนังสือของปราชญ์เสียเปล่า แต่เดิมก็ไม่คู่ควรรับใช้หวังเฟยอยู่แล้ว”
หมิงหลานรั่วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แม้บัณฑิตน้อยคนนี้จะพูดจาออกจะอ่อนแอแบบผู้หญิง แถมยังมีกลิ่น “ชาเขียว” อยู่สักหน่อย
แต่นางไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ ก็นึกถึงตู้จู่ตงฉั่งผู้หยิ่งยโสและเย็นชาคนนั้นขึ้นมา
ไม่รู้ว่าตอนนั้น เขาจนมุมเพียงใดถึงได้เลือกเส้นทางเช่นนั้น กลายเป็นเก้าพันปีที่อยู่ใต้ฟ้าเพียงคนเดียว เหนือคนทั้งแผ่นดินในวันนี้
นางหลับตา เอนกายพิงขอบถังไม้อย่างเกียจคร้าน “อืม ข้าจะคิดดูก็แล้วกัน เจ้าตัวเล็กที่บ้านข้ายังขาดครูสอนหนังสือเบื้องต้นอยู่พอดี”
ไว้ถึงตอนนั้นให้คนตงฉั่งสืบเรื่องบัณฑิตคนนี้ ถ้าเขาไม่มีพ่อแม่จริงและไม่มีปัญหาอะไร ก็พอจะพิจารณาให้เขาเข้าจวนมาเป็นครูสอนหนังสือได้
อินซูเซิงเงยตาขึ้น ยิ้มบาง “ขอบคุณหวังเฟย”
หลังฉากกั้น เรือนกายอ่อนนุ่มงดงามได้สัดส่วนของนางในแสงเทียนเปล่งประกายราวหยกขาวเนื้อเนียน แต่เขารู้ว่าตัวเองได้แค่มอง…
ทำอะไรไม่ได้เลย