กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 298 กลืนกินอาณาจักรพรหม 2
"เปรี้ยง!"
สายฟ้าฟาดผ่าลงมาสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้า ส่องสว่างทั่วทั้งภพ
ในห้วงอวกาศอันว่างเปล่า กฎเกณฑ์นับไม่ถ้วนหลั่งไหลมารวมตัวกัน ณ ดวงตาแห่งสวรรค์ แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วอาณาจักรพรหม
"บูม!"
เสียงกึกก้องดังสนั่นมาจากฟากฟ้า ตามมาด้วยรอยฉีกขาดขนาดมหึมาที่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
พลังลึกลับซึ่งมิใช่ของอาณาจักรพรหม พุ่งทะลักเข้ามาอย่างดุดันราวกับม้าป่าพยศ
"เปรี้ยง!"
สายฟ้าฟาดกระหน่ำลงมาอย่างต่อเนื่องกลางความว่างเปล่า ทำให้ทั่วทั้งแดนพรหมราวกับกำลังจะถึงวันสิ้นโลก
ฉับพลันนั้น โซ่ตรวนสีม่วงทองก็พุ่งตรงไปยังดวงตาแห่งสวรรค์ตามรอยฉีกขาดนั้น