เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 ต้นกำเนิดแห่งการเปลี่ยนแปลง
หลังจากกลืนกินอาณาจักรพรหมได้สำเร็จ โลกดั้งเดิมก็ออกเดินทางเคลื่อนตัวอีกครั้ง ทิ้งพื้นที่อันปั่นป่วนวุ่นวายแห่งนี้ไว้เบื้องหลัง
ท้ายที่สุด อาณาจักรพรหมเคยเป็นโลกแห่งความโกลาหลไร้ขอบเขต และได้เข้าสู่สภาวะโกลาหลมานานแล้ว
หากมีคนรู้จักของพระพรหมตามมาค้นหา แล้วพบร่องรอยของโลกยุคดึกดำบรรพ์เข้า ย่อมเป็นเรื่องยุ่งยากใหญ่หลวงแน่
ณ เวลานี้ สรรพสิ่งทั้งหมดในโลกยุคดึกดำบรรพ์ต่างกำลังดื่มด่ำกับความตื่นเต้นยินดีที่พละกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดอยากปล่อยโอกาสอันหาได้ยากเช่นนี้ให้หลุดลอยไป
ฉับพลันนั้น ดวงตาแห่งสวรรค์ซึ่งเคยลอยเด่นอยู่สูงบนท้องฟ้า ก็เริ่มค่อยๆ ถอยห่างเลือนหายไป
วิถีแห่งมนุษยชาติและวิถีแห่งยมโลกก็เลือนหายไปในช่วงเวลานี้เช่นกัน
เหตุการณ์อันกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนหันมามองหน้ากันด้วยความงุนงง