เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ภายหลังมหาสงคราม
ภายหลังจากพรูลมหายใจถอนหายใจโล่งอก จ้าวซินก็หันกลับหลัง ก้าวเท้าก้าวหนึ่งพุ่งทะยานหายวับไปจากสถานที่แห่งนั้นในพริบตา
บนเรือธงของกองทัพมนุษย์...
ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับความปีติยินดีจากการฟื้นคืนชีพของจ้าวซิน... ทว่าในจังหวะกระชั้นชิดนั้น ร่างของจ้าวซินก็ปรากฏวับขึ้นยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
"ถวายบังคมองค์จักรพรรดิ!"
"ขอถวายความเคารพแทบเบื้องพระบาท!"
พรรคพวกและเหล่าแม่ทัพนายกองพากันค้อมศีรษะแสดงความเคารพอย่างพร้อมเพรียง
จ้าวซินโบกพระหัตถ์เป็นสัญญาณอนุญาตให้ทุกคนลุกขึ้น
ทว่า สายตาของเขากลับพุ่งตรงไปที่ 'ร่างระหงงดงาม' ที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน... เมื่อทอดพระเนตรเห็นรอยคราบน้ำตาบนใบหน้าสวยงามของนาง หัวใจของจ้าวซินก็บีบรัดด้วยความเจ็บปวด
เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปหานางอย่างแผ่วเบา เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ทุกอย่าง... คลี่คลายปลอดภัยดีแล้วนะ"