เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 034 ขาวผ่องบดบังร้อยความอัปลักษณ์ อ้วนหนึ่งครั้งพังทลายทุกสิ่ง
เสียงที่แฝงความดูแคลนซึ่งนางได้ยินก่อนหน้านี้ น่าจะดังมาจากประตูบานนี้เอง
ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ตอนนี้นิ่งเงียบไป เป็นเพราะมันผล็อยหลับ หรือเพราะไม่แยแสที่จะเอ่ยปากกับพวกเขากันแน่
หลังจากเพ่งสายตามองอยู่ครู่หนึ่ง นางก็กวาดตามองไปรอบด้านอีกครา ในที่สุดสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่จุยเหลียงซึ่งอยู่ในเขตลงทัณฑ์คุกเข่าเช่นเดียวกัน
อืม รอจนประตูซากเทพเปิดออกจริงเมื่อไร นางจะต้องเกาะติดคนผู้นี้ไว้ให้ดี
"เสี่ยวหลีเอ๋ย เมื่อครู่ข้าลองพยายามขยับตัวคนไปสองสามคนแล้ว ปรากฏว่าขยับเขยื้อนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย! นี่อาจจะเป็นทัณฑ์เทพกระมัง" ประมุขยอดเขาครัววิญญาณเดินวนรอบบริเวณหนึ่งรอบ แล้วจึงเดินกลับมาข้างกายหลีชิงชิง
หลีชิงชิงพยักหน้า "ยามนี้พวกเราคงทำอะไรไม่ได้ ได้แต่สงบนิ่งรอจนกว่าการลงโทษให้คุกเข่าของพวกเขาจะสิ้นสุดลงเจ้าค่ะ"