0035

⬢⬢⬢

ตอนที่ 035 ช่างเป็นบุรุษรูปงามโดยแท้!

ล่วงเข้าสู่วันที่สาม ฟู่ฉางเย่อ้วนขึ้นมาหนึ่งรอบใหญ่

ทว่ายามนี้เมื่อฟู่ฉางเย่มองสบสายตาของไป๋เซียงหลิงอีกครา เขากลับรู้สึกว่านางช่างน่ารักยิ่งนัก

ล่วงเข้าสู่วันที่สี่ ฟู่ฉางเย่อ้วนเสียจนกระทั่งการหายใจยังรู้สึกลำบาก

ทว่าเมื่อได้พบไป๋เซียงหลิงอีกครั้ง สายตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ใบหน้าของนางเท่านั้น สายตาที่ไม่อาจเบี่ยงเบนไปทางอื่นได้ยังคงจ้องมองไปยังสาบเสื้อที่เปิดอ้าออกเล็กน้อยอย่างสงบนิ่ง

เขาถึงกับรู้สึกว่าประกายผิวขาวผุดผ่องราวหิมะที่เผยให้เห็นครึ่งหนึ่งบดบังไว้ครึ่งหนึ่งนั้นช่างน่ามองยิ่งนัก!

ล่วงเข้าสู่วันที่ห้า เดิมทีหลีชิงชิงยังคิดจะให้ฟู่ฉางเย่อ้วนต่อไปอีก ทว่าประมุขยอดเขาครัววิญญาณกลับวิ่งโร่มาเรียกนางตั้งแต่เช้าตรู่