กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าทำ! ให้ข้าทำสิ่งใดก็ได้ทั้งนั้น!”
ลู่จิ้งเหยียนตกใจกลัวจนดวงจิตแทบหลุดลอย หากยามนี้มีผู้ใดสั่งให้เขาทำเรื่องใด ย่อมไม่คิดลังเลแม้แต่น้อย
ลู่ถงยกมือล้วงหยิบยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ข้อนิ้วดีดออกเบา ๆ ยันต์สีเหลืองพลันกลายสภาพเป็นแสงทองครอบคลุมอยู่เหนือหัวไหล่ของอาหลิง
เงาร่างของอาหลิงค่อย ๆ จางหายไป นางค้อมกายคารวะลู่ถงอย่างนอบน้อม สุดท้ายจึงมุดหายเข้าไปในบ่อน้ำต้นอู๋ถง ณ สวนด้านหลังจนไร้ร่องรอย
ในเรือนพลันกลับคืนสู่ความเงียบสงบอย่างรวดเร็ว แสงจันทร์ทอดลงบนขอบบ่อน้ำ ราวกับไม่เคยมีเรื่องอะไรกันเกิดขึ้นมาก่อน