ตอนที่ 237 กุมอำนาจจวนโหวอย่างมั่นคง

สิ้นคำพูดนั้นของลู่จิ้งเหยียน อากาศภายในศาลบรรพชนพลันเย็นเยียบราวกับจับตัวเป็นน้ำแข็ง

ลู่จิ่งเยวี่ยคุกเข่าอยู่บนอิฐปูพื้นที่เย็นเยียบ แผ่นหลังเหยียดตรงดั่งคันธนูที่น้าวสุดกำลัง ข้อนิ้วจิกลงในร่องอิฐ เล็บแทบจะจมหายเข้าไปในดินแข็ง

เขาคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าความคับแค้นจากความอยุติธรรมถูกคลี่คลายกระจ่างแจ้งถึงเพียงนี้แล้ว ท่านพ่อจะยังเอ่ยถ้อยคำอันไร้น้ำใจเช่นนี้ออกมาต่อหน้าเชื้อพระวงศ์ทั้งตระกูลได้