ตอนที่ 232 ความรู้สึกผูกพันก่อตัวเงียบๆ

กู้หยุนโจวหลุบตาลง น้ำเสียงราบเรียบ “ท่านแม่กล่าวได้ถูกต้องแล้ว”

องค์หญิงใหญ่จิ้งอันจ้องมองใบหน้าด้านข้างของบุตรชายอยู่นานทีเดียว พลันยกยิ้มมุมปาก “เจ้าไม่ยินดีข้องแวะกับเหล่าสตรีสูงศักดิ์แห่งเมืองหลวงมาตั้งแต่เด็ก วันนี้กลับยอมทำลายธรรมเนียมเสียได้”

กู้หยุนโจวมิได้รับคำ

แสงตะวันที่ลอดผ่านรอยแยกของม่านรถม้าสาดส่องลงบนหัวเข่าของเขา สว่างวูบดับวูบเฉกเช่นเดียวกับความคิดในใจของเขา คุณหนูผู้นั้นเขาจดจำมาสี่ปีแล้ว เมื่อครู่ก็ไม่รู้ว่านางจำตนเองได้หรือไม่

ท่านหญิงเจาเล่อที่นั่งอยู่ด้านข้างเหลือบมองท่านแม่แวบหนึ่งก่อน แล้วค่อยชำเลืองมองพี่ชายของตนเอง