กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คารวะองค์หญิงใหญ่จิ้งอัน หญิงชาวบ้านผู้น้อยรินสุราให้ท่านจอกหนึ่ง ท่านจะไว้หน้าหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ” ซูอวิ๋นโหรวขยับก้าวสั้น ๆ ไปข้างกายองค์หญิงใหญ่จิ้งอัน ย่อตัวคำนับ น้ำเสียงอ่อนหวานราวกับชุบน้ำตาล เอวก็โค้งค้อมได้องศาพอดิบพอดี
องค์หญิงใหญ่จิ้งอันค่อย ๆ ปรายตามองนางแวบหนึ่ง เพียงพยักคางลงแผ่วเบา
ยกจอกสุราขึ้นแตะริมฝีปากแล้ววางลง มิได้เอ่ยแม้แต่วาจาเดียว กระทั่งนามของนางคืออะไรกันก็มิได้ถามไถ่
รอยยิ้มบนใบหน้าของซูอวิ๋นโหรวพลันแข็งค้าง ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาในบัดดล