กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเยี่ยนสวินขยับเบียดเข้าไปข้างกายเสิ่นเยี่ยนฉือ กดเสียงต่ำกระเซ้าเขา “ลูกพี่ลูกน้อง ท่านคงมิใช่ว่ามองซื่อจื่อกู้ขัดหูขัดตาหรอกกระมัง”
เสิ่นเยี่ยนฉือมิได้ส่งเสียงตอบ
“หรือว่า ท่านกลัวพี่สาวอาถงจะถูกตาต้องใจเขา” เสิ่นเยี่ยนสวินยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีก
เสิ่นเยี่ยนฉือตวัดสายตามองเขา “เจ้าไฉนถึงมีวาจามากความนัก”
เสิ่นเยี่ยนสวินรีบหดคอ ไม่กล้าซักไซ้ไล่เลียงอีก ทว่าในใจกลับกระจ่างแจ้งยิ่งนัก ลูกพี่ลูกน้องผู้นี้เห็นชัด ๆ ว่าทำไหส้มสายชูคว่ำเสียแล้ว