กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ใบหน้าของเฝิงจี๋พลันเผือดขาว รีบหดตัวหลบไปอยู่ด้านหลังเฉิงจี้หมิง แม้แต่ศีรษะก็ยังไม่กล้าเงยขึ้นมา
ลู่ถงไม่คิดจะปล่อยเขาไป มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “เจ้าแสร้งทำตัวว่านอนสอนง่ายอยู่ที่บ้านทุกวัน ทว่ากลับแวะเวียนไปมั่วสุมที่หอพึ่งพฤกษาอยู่บ่อยครั้ง ติดหนี้สินสำมะเลเทเมาไว้ข้างนอกพะเนินเทินทึก กลัวว่าพ่อของเจ้าจะลงโทษ ก็ยังแอบขโมยของสะสมโบราณในบ้านไปโรงรับจำนำเพื่อแลกเงินมาใช้จ่าย บัดนี้พวกทวงหนี้มาอออยู่ที่หน้าประตูบ้านแล้ว เจ้ายังคิดจะปิดบังไปถึงเมื่อใดกัน”