ตอนที่ 215 เรื่องอัปยศในตระกูล

สกุลจูเงยหน้าขึ้นขวับ จ้องมองใบหน้าอันร้ายกาจทิ่มแทงใจของแม่สามีเขม็ง ในดวงตามีแต่ความไม่อยากจะเชื่อ

นางรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าแม่สามีลำเอียงรักใคร่บุตรชายคนเล็ก ทว่าเมื่อเกิดเรื่องอัปยศเช่นนี้ขึ้น อีกฝ่ายกลับคิดจะโยนความผิดมหันต์ทั้งหมดนี้มาครอบลงบนศีรษะของนาง

นางส่ายหน้าไปพลางน้ำตาไหลรินไปพลาง เอ่ยสะอื้นว่า “ท่านแม่ ไม่ใช่ข้าจริง ๆ นะเจ้าคะ…”

ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฟู่หัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง “นอกจากเจ้าแล้วยังจะเป็นผู้ใดได้อีก เจิงเอ๋อร์บ้านข้าประพฤติตนอยู่ในกรอบมาโดยตลอด อยู่ข้างนอกไม่เคยมีจิตใจโลเลเหลวไหล หากไม่ใช่เจ้าเอาตัวเข้าไปเกลือกกลั้วเอง เขาจะทำเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร”

สกุลจูอ้าปากพะงาบ ๆ คำโต้แย้งแม้เพียงครึ่งประโยคล้วนติดค้างอยู่ในลำคอ