กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ถงคีบปิ่นปักผมเงินเก้าเร้นลับ ยื่นเข้าไปอังไฟเทียน
แสงอรุณลอดผ่านรอยแยกหน้าต่างเข้ามาในโถงจื่อเฉิน ตกกระทบปลายปิ่น ทอประกายแสงเย็นเยียบวาววาม
นางเอ่ยปาก น้ำเสียงนิ่งสงบจนน่าประหลาด “ฝ่าบาท หม่อมฉันจะใช้ปิ่นปักผมเงินขับแมลงกู่ในพระวรกายของท่านออกมา ระหว่างนี้อาจไม่สบายพระวรกาย ท่านโปรดอดทนสักนิดเพคะ”
ในน้ำเสียงปราศจากความลังเลแม้เพียงเสี้ยว คนในโถงกลับคลายความกังวลลงเพราะคำพูดของนาง
จักรพรรดิจิ่งเหอบนตั่งนุ่มจ้องมองนางอยู่หลายวินาที จึงค่อย ๆ พยักพระพักตร์คราหนึ่ง