ตอนที่ 188 ความคิดเพ้อเจ้อ

จักรพรรดิจิ่งเหอนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน สีพระพักตร์ของจักรพรรดิบนพระที่นั่งสูงมิอาจแยกแยะได้ว่าทรงยินดีหรือพิโรธ ภายในโถงจื่อเฉินแม้แต่เสียงหายใจยังต้องสะกดกลั้นให้แผ่วเบาถึงที่สุด อากาศที่หนักอึ้งอุดอู้จนชวนให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก

เนิ่นนานผ่านไป พระองค์จึงกระตุกมุมพระโอษฐ์ สุรเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึกแม้แต่เสี้ยวเดียว “เจ้าคาดเดาไว้แต่แรกแล้วหรือว่าเราจะถูกกู่ทำร้าย ด้านนอกล้วนกล่าวขานกันว่าเจ้าเชี่ยวชาญศาสตร์การทำนาย มิสู้ลองคำนวณดูให้เราสักหน่อยเป็นอย่างไร”