กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หยดน้ำจากนาฬิกากะลาทองแดงตรงมุมโถงหยดลงช้า ๆ ชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว
ใบหน้าของเสิ่นเยี่ยนฉือเดี๋ยวขาวซีดเดี๋ยวเขียวคล้ำ ท้ายที่สุดก็เผือดไร้สีเลือด ริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุย หางตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดง
กำลังภายในในตันเถียนร่อยหรอจวนหมดสิ้น ราวกับบ่อน้ำแห้งขอดหลังผ่านพ้นฤดูแล้ง ทว่าพิษเย็นควบแน่นในเส้นลมปราณของจักรพรรดิจิ่งเหอกลับยังขับออกไม่หมดสิ้น
เขาขบฟันกรามแน่น รีดเค้นกำลังภายในสายหนึ่งออกมาจากส่วนลึกสุดของตันเถียนอย่างสุดแรง แล้วส่งผ่านฝ่ามือเข้าสู่กลางหลังของฮ่องเต้