กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ถงยืนเอามือไพล่หลัง มุมปากประดับรอยยิ้มบาง ๆ ไม่เอ่ยคำใด
อย่าได้ดูแคลนว่าหินก้อนเล็ก ๆ ไม่กี่ก้อนเมื่อครู่ถูกซัดออกไปตามอำเภอใจ ทุกก้อนล้วนตกลงสู่ดวงตาค่ายกลของค่ายกลกักขังพันธนาการอย่างแม่นยำ นักฆ่ากลุ่มนี้ที่โผล่ออกมาลอบสังหารกลางทาง ไม่มีแม้แต่ผู้เดียวที่สามารถหลบหนีออกจากขอบเขตของค่ายกลนี้ได้
เสิ่นเยี่ยนฉือเอียงหน้า สายตากวาดมองผ่านใบหน้าของลู่ถงและลู่จิ่งเยวี่ย เพียงสายตาสบประสานกัน ทั้งสองคนก็พลันเข้าใจได้ในทันที