ตอนที่ 154 จิตมุ่งร้ายก่อตัวเงียบๆ

เช้าตรู่วันถัดมา กล่องอาหารเช้าเพิ่งถูกยกออกไป ฮูหยินสกุลหานของกั๋วกงค้ำจุนแผ่นดินก็ก้าวเท้าเข้ามาในเรือนพำนักเหมันต์

นางสวมเสื้อคลุมเป้ยจื่อปักลายดอกเบญจมาศสีม่วงเข้ม ย่างก้าวรวดเร็วปานมีลมพัด ครั้นก้าวพ้นประตูพลันแย้มยิ้มเอ่ยขึ้นว่า “ท่านป้า ท่านเรียกข้ามาหรือเจ้าคะ”

ไท่ฮูหยินเจียหนิงเชิญให้นางนั่งลง แล้วสั่งการออกไปด้านนอกว่า “พวกเจ้าล้วนถอยออกไปก่อน ให้แม่นมเมิ่งคอยปรนนิบัติอยู่ที่นี่ก็พอ” หญิงรับใช้ใต้ระเบียงล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็วจนหมดสิ้น เหลือเพียงแม่นมเมิ่งที่ยืนประสานมืออยู่ด้านข้าง