ตอนที่ 153 เสียหน้าสิ้นดี

“คำพูดของเจ้าช่างแทงใจดำยิ่งนัก เด็กคนนั้นสนิทชิดเชื้อกับท่านแม่ของเขามาตั้งแต่เล็ก ไม่ได้เห็นแก่ความน่าเกรงขามของคนเป็นพ่อเช่นข้าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย” เสิ่นหวยอันผลักถ้วยตุ๋นโสมกวางตรงหน้าออกไปด้านข้าง โทสะพลุ่งพล่านขึ้นมากลางอก

อนุเว่ยเห็นเขาบันดาลโทสะ จึงส่งเสียงอ่อนหวานเติมฟืนใส่กองไฟ “ตัวข้าไม่ได้คิดว่าเยี่ยนฉือมีอะไรกันไม่ดี เพียงแต่คุณหนูลู่ที่เขาไปมาหาสู่บ่อย ๆ ผู้นั้น ภายนอกมีคำร่ำลือเสื่อมเสียอยู่บ้าง ทั้งสองใกล้ชิดกันเกินไป หากมีผู้ไม่หวังดีนำไปผูกเป็นเรื่องราวใหญ่โต…”

เสิ่นหวยอันตบฝ่ามือลงบนขอบโต๊ะฉาดใหญ่ เบิกตากว้างตวาดลั่น “เขากล้าหรือ”