เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเสียหน่อย” ซูอวิ๋นโหรวรีบโบกไม้โบกมือ
นางผ่อนเสียงให้อ่อนเบาลงยิ่งนัก “ข้าเพียงครุ่นคิดดูว่า ชะตาลิขิตของนางนั้นขัดดวงกับพวกเราหรือไม่ ท่านดูสิ พอนางคลอดออกมาก็ทำให้ท่านแม่ต้องทนทุกข์แสนสาหัส เกือบจะคลอดยากจนเอาชีวิตไม่รอด นับแต่นางกลับมายังจวนโหวในคราวนี้ ข้าก็ต้องโดนมีดกรีดเข้าที่ขาไปหนึ่งแผล จากนั้นท่านแม่ก็ถูกขังอยู่ในเรือนจนออกไปไหนไม่ได้ ตัวท่านเองก็เคราะห์ซ้ำกรรมซัดมิได้หยุดหย่อน จนท้ายที่สุดแม้กระทั่งท่านโหวก็ยังหนีไม่พ้น ถึงกับสะดุดล้มจนขาหัก นอกจากเป็นเพราะนางเป็นตัวกาลกิณีคอยขัดดวงแล้ว ยังจะหาเหตุผลข้อที่สองได้จากที่ใดอีกเล่า”
เมื่อเอ่ยถ้อยคำเหล่านี้จบ ในใจนางก็ยิ่งปักใจเชื่อว่าเป็นเหตุผลนี้ หนามทิ่มแทงใจดอกนั้นจึงยิ่งปักลึกขึ้นไปอีก