ตอนที่ 144 ส่วนลึกแห่งเป่ยอ้าว

รถม้าแล่นออกจากประตูเมือง ผิวทางพลันขรุขระขึ้นมา ทุ่งนอกเมืองในเดือนห้าแต่เดิมควรจะเขียวชอุ่มทั่วสายตา ทว่ายามนี้กลับเต็มไปด้วยโคลนตมระเกะระกะหลังน้ำลด

โคลนตมถูกแดดแผดเผาจนแตกแหงน ต้นหญ้าเรียวเล็กสองสามต้นผุดออกมาจากรอยแยกของดินโคลน เหี่ยวเฉาไร้ซึ่งจิตวิญญาณแม้แต่น้อย

เรือนพักริมทางพังทลายไปเกินครึ่ง เหลือเพียงกำแพงหักไม่กี่ท่อนที่ตั้งเอียงกะเท่เร่ ทอดยาวเป็นเงาเรียวผอมอยู่ใต้แสงตะวันยามบ่าย

หมู่บ้านหนานอ้าวอยู่ห่างจากเมือง 24 ลี้ มีเพียงเนินเขาเตี้ย ๆ คั่นกลางระหว่างหมู่บ้านเป่ยอ้าว ยังไม่ทันถึงทางเข้าหมู่บ้าน ข้างศิลาเขียวก้อนใหญ่ขนาดเท่าโม่หินก็มีมือปราบหลายนายยืนอยู่แล้ว