ตอนที่ 143 อธิษฐาน

“หุบปาก!”

เสิ่นหวยอันสะบัดมือที่อนุเว่ยดึงรั้งไว้เต็มแรง สีหน้ามืดมนจนแทบจะขูดน้ำค้างแข็งออกมาได้

ราชโองการม้วนนั้นวางอยู่บนโต๊ะ ผ้าแพรสีเหลืองทองแกว่งไกวสะท้อนตาจนเขารู้สึกปวดตา เขาคงบุกเข้าไปในตำหนักแล้วคุกเข่าอ้อนวอนขอให้จักรพรรดิจิ่งเหอทรงเรียกพระราชดำรินี้กลับคืนมาไม่ได้

แต่อย่างไรเสียอนุเว่ยก็เป็นคนที่เขาเอ็นดูทะนุถนอมไว้ในซอกใจมาเนิ่นนานหลายปี เมื่อก่อนเขาไม่ได้ยกนางขึ้นเป็นเรือนภรรยาเอก เรื่องนี้ก็กดทับอยู่ในใจเขามาแต่แรก

ยามนี้กระทั่งตำแหน่งซื่อจื่อก็ยังละลายหายไปกับสายน้ำ นางจะมีโทสะก็เป็นเรื่องธรรมดาที่สุด