ตอนที่ 140 เคราะห์แมลงกู่

“เร็ว! รีบช่วยท่านอ๋องเร็ว!”

บรรดาแพทย์หลวงกรูเข้าไปล้อมรอบในทันที คนนี้กดข้อมือจับชีพจร คนนั้นดึงเข็มแทงจุด เท้าแทบไม่แตะพื้นวุ่นวายกันไปหมด

พระชายาจิ้งอ๋องตัวสั่นจนยืนไม่อยู่ อาศัยเกาะขอบโต๊ะไว้จึงพอจะทรงตัวได้มั่น ในปากเอาแต่พร่ำพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ ว่า “คนในจวนตั้งแต่บนลงล่างล้วนไม่เป็นอันใด เหตุใดจึงมีเพียงท่านอ๋องที่ติดโรคระบาดเล่า พวกเจ้าต้องให้คำตอบที่แน่ชัดแก่ข้ามาสักคำ!”

บรรดาแพทย์หลวงต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงแม้แต่คนเดียว