กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องทรงพระอักษรจื่อเฉิน โลหิตดำที่ไหลนองบนพื้นแห้งกรังกลายเป็นรอยด่างดำตัดกันไปมา แมลงประหลาดที่เคยไต่เพ่นพ่านก่อนหน้านี้เวลานี้ไม่หลงเหลือแม้แต่เงา
ช่วงเวลาที่กระอักโลหิตเมื่อครู่ จักรพรรดิจิ่งเหอสติสัมปชัญญะแจ่มชัดอยู่ตลอด มิได้เลอะเลือนแม้แต่น้อย
ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่สลักลึกเข้าสู่ร่องกระดูกของเขา ภายหน้ายากจะลบล้างได้
เมื่อนึกถึงหลายวันมานี้ตนเองมักควบคุมขามิได้ เอาแต่วิ่งไปตำหนักหลัง จมปลักอยู่ในแดนเสน่หาทั้งวัน ใบหูของจักรพรรดิจิ่งเหอก็ร้อนผะผ่าว