ตอนที่ 112 ยืมเสบียง

“พี่ชายรอง” ลู่ถงเดินมาจากทางด้านหลัง

ลู่จิ่งเยวี่ยหันหน้ากลับมา พลางฝืนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “อาถง เจ้ามาได้อย่างไรกัน”

นางมิได้ตอบคำ สายตาทอดมองไปยังหม้อใบใหญ่นั้น น้ำแกงในหม้อใสแจ๋วจืดชืด มองเห็นเงาคนสะท้อนได้ เมล็ดข้าวเบาบางรอมร่อ

“เสบียงที่เหลือแห้งก้นแล้ว” นางเอ่ย

ลู่จิ่งเยวี่ยน้ำเสียงอับทึบ “ข้าวสารที่เสิ่นเยี่ยนฉือนำมา ใช้หมดไปตั้งแต่วานซืนแล้ว คลังส่วนตัวของอู๋ซื่อชางก็ว่างเปล่า ที่เหลืออยู่นี้ อย่างมากก็ยื้อได้อีก 3 วัน แม้จะแจกจ่ายข้าวต้มใสเพียงวันละหนึ่งมื้อ ก็คงทานทนได้ไม่พ้นสี่ห้าวัน”