กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บนไหล่เขา ประตูชาดของคฤหาสน์ตระกูลไป๋ปิดสนิท
ไป๋อวี้ชางนั่งอยู่ในโถง พลิกเปิดสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม อุทกภัยครานี้ทำให้ตระกูลไป๋บาดเจ็บสาหัส พื้นที่ริมแม่น้ำเจ็ดถึงแปดพันหมู่เกินครึ่งจมอยู่ใต้โคลนตม
แม้จะอพยพผู้เช่าที่นารวมถึงวัวม้าออกไปล่วงหน้าตามประกาศของที่ว่าการอำเภอ ทว่าต้นกล้าในผืนนาก็สิ้นสูญไปหมดสิ้นแล้วจริง ๆ
เขากำลังเจ็บปวดใจ ยามนั้นเองด้านนอกพลันมีเสียงฝีเท้าสับสนระคนกันดังขึ้น
“เจ้าตระกูล! เจ้าตระกูล!”
พ่อบ้านไป๋พุ่งพรวดเข้ามาในประตู เหงื่อท่วมศีรษะ แม้แต่ลมหายใจก็ยังหอบถี่ไม่เป็นจังหวะ
ไป๋อวี้ชางขมวดคิ้ว “ลนลานอะไรกัน ขื่อบ้านถล่มลงมารึ”