กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จูเอ๋อร์พยักหน้าอย่างหนักแน่น ราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องที่สมควรตามธรรมเรื่องหนึ่ง “คุณชายเสิ่นเป็นคนเที่ยงธรรม ไหนเลยจะทำร้ายคุณหนูได้ อีกอย่างเขาก็มาหารือเรื่องราวกับคุณหนูอยู่บ่อยครั้ง ข้าเห็นจนชินตาแล้วเจ้าค่ะ”
ลู่ถงไร้วาจาจะกล่าวไปชั่วขณะ
หว่านชุ่ยกลั้นขำไม่อยู่จนหลุดหัวเราะออกมา นางดึงตัวจูเอ๋อร์ออกไป “เอาละ เจ้าตามข้าออกไปรอข้างนอก อย่าได้รบกวนคุณหนูสนทนาเรื่องสำคัญเลย”
จูเอ๋อร์ถูกดึงจนก้าวเท้าซวนเซ นางเอี้ยวศีรษะกลับมาสำทับอีกประโยคหนึ่ง “คุณหนูคุยเสร็จแล้วก็รีบพักผ่อนแต่หัวค่ำนะเจ้าคะ พรุ่งนี้เช้ายังต้องตื่นแต่ตรู่อีก”
ลู่ถงจนปัญญาอยู่บ้าง จึงโบกมือให้นาง