ตอนที่ 71 แขกยามวิกาล

มื้ออาหารที่เรือนพำนักเหมันต์มื้อนี้ เงียบสงบจนเกินพอดี นอกจากเสียงถ้วยชามกระทบกันเบา ๆ เป็นครั้งคราวแล้ว คนทั้งโต๊ะแทบจะก้มหน้าก้มตา คีบกินเพียงอาหารที่อยู่เบื้องหน้าตนเท่านั้น

ฮูหยินเจียหนิงสีหน้าสงบนิ่งเป็นปกติ ทว่าฮูหยินรองและฮูหยินสามกลับเกร็งตัวระมัดระวังกว่ายามปกติ ได้แต่คอยคีบกับข้าวให้บุตรสาวตนเองเป็นครั้งคราว ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากมากความ

ในบรรดาคุณหนูทั้งหลาย ลู่จือโม่ตั้งอกตั้งใจกินที่สุด นางจดจ่ออยู่กับการจัดการข้าวและกับข้าวในชามของตน