ตอนที่ 73 โอสถเยาว์วัย

แสงอรุณสาดส่องผ่านหน้าต่างไม้งานแกะสลักของเรือนฟังไผ่เข้ามา ประหนึ่งเศษทองคำโปรยปรายลงบนม่านเตียงสีเรียบ ลู่ถงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตากระจ่างใส ปราศจากความง่วงงุนหลังเพิ่งตื่นนอนแม้แต่น้อย

หว่านชุ่ยยืนรออยู่ด้านนอกแต่เช้าตรู่ ครั้นได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างใน จึงย่องฝีเท้าเบาเข้ามาปรนนิบัติล้างหน้าหวีผม จูเอ๋อร์ก็ปรี่เข้ามาข้าง ๆ สะบัดคลี่อาภรณ์ออกอย่างคล่องแคล่ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“คุณหนู เมื่อคืนท่านกับคุณชายเสิ่นสนทนาอะไรกันหรือเจ้าคะ”

เมื่อคืนนางตะกละ กินมื้อดึกเพิ่มไปอีกหนึ่งชุด พอความง่วงถาโถม จึงไม่ได้พบหน้าเสิ่นเยี่ยนฉือเลยสักนิด