กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สหายตระกูลเสิ่นสบตากัน เพิ่งจะลอบถอนหายใจโล่งอก นึกว่ามีความหวังที่จะหลุดพ้นไปได้แล้ว
ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้น หมอกทมิฬกลับคำรามม้วนตลบขึ้นมาอีกครา ดวงจิตอาฆาตกรีดร้องร่ำไห้ ปราณอาฆาตซัดกระแทกจนแผ่นหลังผู้คนชาวาบตึงเขม็ง
“หากผู้สูงศักดิ์ปัดมือไม่เหลียวแล พวกข้าน้อยก็คงมิอาจไปผุดไปเกิดได้ชั่วกัปชั่วกัลป์ สู้กลายเป็นผีร้าย ทำให้ชานเมืองหลวงร้อยลี้นี้มิอาจสงบสุขได้อีกแม้สักวันเดียว!”
ผีชายที่เป็นหัวหน้าส่งเสียงราวกับฆ้องแตก ทุกถ้อยคำแฝงความดุร้ายหมายสู้ตาย ผีที่เหลือต่างร่ำไห้โหยหวนรุกคืบเข้ามา หมอกทมิฬกัดกร่อนแผ่ออกมาเป็นระลอก ๆ