ตอนที่ 17 เคาะประตูอารามชีอวิ๋นยามค่ำคืน

“คุณหนูลู่หลักแหลมยิ่งนัก” เสิ่นเยี่ยนฉือเอ่ยช้า ๆ สุ้มเสียงทุ้มลงหลายส่วน “เรื่องนี้ต้องค่อย ๆ วางแผน ระแวดระวังทุกย่างก้าว”

“เรื่องแรกในยามนี้ คือต้องจัดการสถานที่แห่งนี้ให้เรียบร้อยสะอาดตา อย่าให้มีลมปากรั่วไหลออกไปได้”

เขาทอดมองไปยังหลุมซากศพอันน่าสะพรึงกลัวแห่งนั้น สถานที่นี้ช้าเร็วคงมีคนมาพบเห็นเข้า ปิดบังไว้ได้เพิ่มอีกวัน ในมือก็มีเบี้ยต่อรองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งส่วน

ลู่ถงพยักหน้า “ข้าสามารถตั้งวิถีอาคมอำพรางสายตาได้หนึ่งชั้น คนธรรมดาสามัญเดินผ่านทางนี้จะไม่เห็นร่องรอยอันใด ทั้งยังสามารถสะกดให้นิ่งดวงจิตไร้ร่างไว้ชั่วคราว ให้ดวงจิตหยินรวมตัวไม่สลาย กระดูกศพไม่เน่าเปื่อยเสียหาย รักษาหลักฐานมัดแน่นเอาไว้ได้”

“ทว่าวิถีอาคมมีกำหนดเวลา ต้องรีบลงมือให้เร็ว”