กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 127: แอปฟองเขียวของคุณชื่อเสวี่ยเหรอ?
“โอเค ฉันมีธุระต้องไปแล้ว”
วอนผู้ชายเอ็นดู: อืม……
เดิมทีมันก็ควรเป็นเรื่องปกติ เพราะก่อนเริ่มเล่นก็ตกลงกันแล้วว่าจะเล่นแค่สองตา
ก่อนหน้านี้ตอนกู้อิ้งเสวี่ยเล่นกับเพื่อนนักวาลอแรนต์ผู้หญิงก็เหมือนกัน อีกฝ่ายเล่นจนเหนื่อยแล้วออฟไลน์ไป กู้อิ้งเสวี่ยไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไร
แค่ตกลงเวลากันไว้ว่าไว้คราวหน้าค่อยมาเล่นด้วยกันก็พอแล้ว แต่ครั้งนี้…ครั้งนี้กลับ……
บางทีเธออาจรู้ว่าหลังจบตานี้ พวกเธอสองคนก็คงไม่มีโอกาสได้ติดต่อกันอีกแล้ว……
กู้อิ้งเสวี่ยรู้สึกไม่สบายใจ เธอยังอยากเล่นต่อในอนาคต……