กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 126: กู้อิ้งเสวี่ยเริ่มติดเกม และสองพี่น้องสาวเล่นวาลอแรนต์
กู้อิ้งเสวี่ยหมดแรงจะพิมพ์ด่ากลับไปแล้ว…
ถ้าเป็นคนอื่นได้ยินอีกฝ่ายด่าตัวเองว่าเป็นใบ้ ก็คงโกรธแค่นิดหน่อย
เดี๋ยวผ่านไปก็ลืม ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ต่อให้วันหนึ่งนึกขึ้นมาได้ก็คงแค่เบ้ปากอย่างหงุดหงิด
แต่กู้อิ้งเสวี่ยไม่เหมือนคนอื่น คำพูดนี้แทงเข้ากลางใจเธอเต็ม ๆ
เธอเป็นใบ้จริง ๆ!
คำพูดนี้เหมือนถูกเสกมนตร์ใส่เอาไว้
หนึ่งสัปดาห์…
ไม่สิ อย่างน้อยต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจะหายจุก และตลอดทั้งเดือนเธอคงเอาแต่บั่นทอนตัวเองเพราะคำพูดนี้
ตื่นนอนขึ้นมาก็นึกถึงคำพูดนี้…