กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 128: อันลั่วละเมอ หลินหว่านหว่านตกใจจนหน้าถอดสี!
พอเช็กเวลา ก็พบว่าเพิ่งขึ้นรถไฟความเร็วสูงมาได้แค่หนึ่งชั่วโมง ยังต้องใช้เวลาอีกเจ็ดแปดชั่วโมงกว่าจะถึงซูหนาน
ช่วยไม่ได้ เพราะทั้งสองเมืองอยู่ห่างกันไกลเกินไป ต่อให้นั่งรถไฟความเร็วสูงก็ยังต้องใช้เวลานานอยู่ดี
อันลั่วเริ่มง่วงแล้ว ตั้งแต่ตื่นมากินข้าว รอรถไฟความเร็วสูง ไปจนถึงเล่นวาลอแรนต์ ตอนนี้ก็เที่ยงวันแล้ว
ในฐานะคนเมืองอันซีโดยกำเนิด อันลั่วมีนิสัยนอนพักกลางวัน
รถไฟจะถึงซูหนานตอนกลางคืน อันลั่วจึงเข้านอนก่อน
หลังอันลั่วพักผ่อนบนเตียงแล้ว เวินโม่ชีก็เดินไปยืนเงียบๆ อยู่หน้าประตูห้อง ภารกิจของเธอคือคอยคุ้มครองความปลอดภัยของอันลั่ว