กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 ร่วมงานเลี้ยงแต่งงานของอดีตคู่หมั้น
นี่ไม่ใช่คำพูดปลอบใจตัวเองแต่อย่างใด
ตระกูลหลิวเห็นแก่เงินทองและอำนาจมากเกินไป หากหลิวหรูเยียนไม่ได้เปลี่ยนใจไปแต่งงานกับคนอื่น ฝ่ายที่ต้องลำบากคงเป็นเขาเสียเอง
ถึงตอนนั้นจะไปเที่ยวหอนางโลมก็โดนขัดขวาง แถมกลับมาก็ยังต้องถูกหลิวหรูเยียนดูถูกเหยียดหยามทุกวี่ทุกวัน แค่คิดก็รู้สึกว่าชีวิตแบบนั้นน่าเบื่อสิ้นดี
ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่ง หลิวหรูเยียนที่ทะเยอทะยานสูงเสียดฟ้าอาจนอกใจเขาไปมีชายอื่น ถึงตอนนั้นคงน่าอนาถยิ่งกว่าเดิม
หากมองในแง่นี้ เขายังต้องขอบคุณหลิวหรูเยียนที่ไม่ยอมแต่งงานด้วยเสียอีก
“อย่าปลอบใจข้าเด็ดขาดเชียว!”
“หนานกงเหมี่ยว เข้ามา!”
ฉินอู๋เหวยไม่รอให้พ่อแม่พูดอะไรต่อ ก็หันไปตะโกนเรียกคนในรถม้าที่จอดอยู่นอกประตู