กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 อายุขัยหนึ่งพันปีก็แค่นั้นแหละ
บ้าเอ๊ย!
เวลาเชือดไก่ก็คงเป็นแบบนี้สินะ
แต่ประเด็นคือ นี่ไม่ใช่ไก่ แต่เป็นคนเป็นๆ ทั้งคน
เมื่อเห็นภาพนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรกว่าสามพันคนบนเรือเหาะกระดูกขาว รวมถึงองค์ชายสามเซี่ยซิวเสียน ต่างพากันตื่นตระหนกสุดขีดและดิ้นรนขัดขืนอย่างรุนแรง
ทว่าก็ไร้ประโยชน์ พวกเขาทั้งหมดถูกตาเฒ่าเว่ยพันธนาการไว้ด้วยวรยุทธ์อันชั่วร้ายพิสดารของผู้บำเพ็ญมาร จึงไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลย
ส่วนฉินอู๋เหวยยังเดินเหินไปมาได้ตามใจชอบ แต่เขาก็ยืนตะลึงงันไปทั้งตัว หางตากระตุกยิกๆ ไม่หยุด
สิ่งเดียวที่พอจะปลอบใจได้ในตอนนี้ ก็คือตาเฒ่าเว่ยเคยรับปากไว้ว่าจะฆ่าเขาเป็นคนสุดท้าย
นั่นหมายความว่าเขายังพอมีเวลาเหลืออยู่อีกนิดหน่อย